Foute boel!

Foute boel!

Dat kopte D’66 kamerlid Paul van Meenen in op Twitter, het openbare riool van internet waar iedereen zijn/haar mening vrijelijk mag verkondigen. Ook ik, Paul van Meenen en meer mensen zoals hij en ik. En anderen…

Eng

Hij doelde hiermee niet op de kamerdebatten over onderwijs, leraren, lerarentekort die het onderwijs vooralsnog niet verder helpen als het gaat over het oplossen van datzelfde tekort. Dat tekort waarvan we weten dat het leidt en blijft leiden tot verregaand kwaliteitsverlies van ons onderwijs. Immers, goed onderwijs wordt het beste vormgegeven door goede leraren.

Neen, niets van dat alles. Hij doelde op een groot avontuur dat twee juffen in Den Haag zijn aangegaan:

Zij hebben een nieuwe school opgericht. Een staatsvrije ofwel particuliere vrije school. Een school vrij van een overheid die betaalt en bepaalt. En dat zint Paul van Meenen niet. En adresseert hij, zoals vele anderen dat doen. Ik ook, middels dit blogje.

De reacties op zijn tweet zijn ook voorspelbaar: Naïef wereldbeeld, harde ongelijkheid met aaibaarheidsfactor (die vind ik dan wel verfrissend onvoorspelbaar geformuleerd, en raak), uitwas van neoliberalisme en de onvermijdelijke veeg uit de pan voor links. Allemaal waar, vooral voor degenen die reageren op de tweet. Zoals ik.

Paul van Meenen sluit zijn tweet ook volledig voorspelbaar af overigens:

‘….Een ‘n teken aan de wand dat dwingt vol te investeren in het beste publieke onderwijs voor ieder kind….’

Jazeker, vól investeren. Wellicht is zijn oplossing gebaseerd op het rapport van McKinsey

Een verstevigd fundament voor iedereen

Samenvatting in één zin?

Onderwijs krijgt genoeg poen om een voldoende te scoren, maar niet genoeg om te voldoen aan de verwachtingen van de samenleving en de ambities van de scholen zelf.

Maar goed, dat weet ik allemaal niet en dus stelde ik als reactie opt de tweet namens Meestert! een vraag aan Paul van Meenen:

Interessanter is de vraag waarom dit gebeurt! Een teken aan de wand, inderdaad.

Allereerst excuus. Het is namelijk deels een vraag en deels een aanname. Want ik vind die vraag interessanter, maar mijn  tweet suggereert dat het antwoord interessanter ís. En dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat er uiteraard geen antwoord op komt. In ieder geval geen antwoord van Paul van Meenen. Twitter is bedoeld om je mening te ventileren, niet om de dialoog aan te gaan.

Antwoorden vind je wel in de antwoorden op de tweet……samenvattend: Ook de partij van Paul van Meenen, D’66, zit al jaren aan de politieke knoppen als het gaat over onderwijs. En ook zij zijn dus mede ‘schuldig’ aan de ellende die er nu is ontstaan.

Beste Paul van Meenen. Onderwijs is toe aan andere verhalen, ander vragen en andere antwoorden. Op twitter even melden dat u dit initiatief van juf Eefje en juf Marielle eng vindt, een foute boel, is de te verwachten reactie vanuit de politiek. Dezelfde politiek die zich zou moeten afvragen waarom dit soort initiatieven en nog veel meer andere initiatieven klaarblijkelijk genoeg voedingsbodem vinden in het huidige onderwijsklimaat. Los nog van het feit dat ik me afvraag of u zich überhaupt verdiept heeft in waar deze twee leerkrachten hun ideeën op gebaseerd hebben. Heeft u dat? Zo ja, dan adviseer ik u en heel D’66 met klem om eens goed na te denken waarom de Waldorfschool Zeevonk eigenlijk bestaansrecht heeft. Zo nee, dan adviseer ik u hetzelfde.

Doorgaan met vol investeren? Zoals de politiek al jaren en jarenlang doet? Dat zorgt voor nog meer Waldorfschool Zeevonken. En dat is pas echt foute boel. Vindt u.

Een steengoeie juf

 

Eerlijk is eerlijk. Ik vond er wel wat van toen ‘topvrouw’ Merel van Vroonhoven aankondigde voor de klas te gaan staan. Er stonden namelijk al heel wat ‘topvrouwen’ voor de klas etc.etc.etc. En ik vind sowieso bijna overal wel wat van. Dat laatste is vooral mijn probleem…

Gaandeweg de rit, toen duidelijk werd dat de aimabele Arie Slob totaal niet was toegerust voor de taak die hij op zijn bordje kreeg, werd duidelijk dat de stem van van Vroonhoven werd gehoord. Ze werd direct in het OC&W pak genaaid door haar aan te stellen als aanjager. Wat dat ook moge voorstellen. Maar goed. Aanjagen, dat deed ze. Zonder resultaat.

Er kwamen aanbevelingen uit haar pen: Samen sterk voor elk kind! 

De aanbevelingen kwamen uit in juli 2020.

We zijn inmiddels ruim een jaar verder. Sámen sterk voor élk kind wordt inmiddels bijna onmogelijk. Er is geen samen, want niemand wil meer in het onderwijs komen werken. Het tekort loopt eerder op dan dat de miljarden extra voor extra kleerkrachten zorgen. En élk kind? Dat moet je de ouders van de thuiszitters dan even komen uitleggen.

Een jaar verder! En wat lezen we in de onderwijsbegroting die n.a.v. Prinjesdag werd gepresenteerd?

Het oplopende lerarentekort is een groot probleem. Het ministerie van OCW stelt nog dit jaar een werkagenda op naar aanleiding van de aanbevelingen van Merel van Vroonhoven en plannen van de sectorraden.

Eigenlijk zegt OC&W: we hebben een jaar verspeeld en weten nog steeds niet wat we moeten doen met het onderwijs dat in de fik staat.

En ja, zo zal het in ons onderwijssysteem werken. Dat je een jaar nadat er een keihard rapport op je deurmat valt, er een werkagenda wordt opgesteld. Nog meer overleg, nog meer adresseren, nog meer online meets. Maar dat systeem is failliet. Compleet failliet. En Merel van Vroonhoven zegt het nog maar eens in het NRC.

We zijn ruim een jaar verder en…

„… er is nog steeds geen taskforce. Het lerarentekort loopt alleen maar verder op.”

„Je kan er wel 8,5 miljard in plempen, maar daarmee los je het lerarentekort niet op.

Je maakt het probleem alleen maar groter, omdat het geld binnen twee jaar op moet.

Scholen proberen nu leraren bij andere scholen weg te kopen.

Het tekort aan leraren is een sluipmoordenaar.

Op macroniveau zie ik in het onderwijs dezelfde dominantie van het neoliberale gedachtegoed. Ook hier gaat het om marktwerking, concurrentie en meetbaarheid van individuele prestaties.”

„Het is ieder voor zich, omdat scholen worden gefinancierd op basis van het aantal leerlingen.

Werk dan samen, denk ik. Dat gebeurt nauwelijks.

Er zijn, zeker nu die 8,5 miljard er is, heel veel partijen bijgekomen die een graantje mee willen pikken.

Waar allerlei mensen heel hard roepen hoe het anders moet, maar níet de keuze maken om zelf voor de klas te gaan staan.

Er moet meer gebeuren om de dieper liggende oorzaken aan te pakken, zoals die betere samenwerking tussen alle partijen in het onderwijs. „

De agenda van de werkagenda is er al. Het is niet de vraag wanneer het onderwijs ontploft. Het onderwijs is al ontploft.

Er is nog steeds geen taskforce! Nee, de voorzitster dient zich al aan. Ik zou haar maar gauw vragen. Dan kan ze over een jaar aan de slag. Als er dan nog wel onderwijs is.

Schooladvisering is een vak

Waar is Jeroen Dijsselbloem als je hem nodig hebt?

Even uw geheugen opfrissen?

De Commissie-Dijsselbloem was een parlementaire onderzoekscommissie over de onderwijsvernieuwingen in het voortgezet onderwijs in Nederland. Op basis van het onderzoek werden er een aantal conclusies getrokken. Ik pluk er een aantal uit. Die volgens mij 1 op 1 toepasbaar zijn op de in de Tweede Kamer met een grote meerderheid aangenomen motie van Peter Kwint.

De motie vraagt om schooladvisering een vast onderdeel te laten zijn van de pabo-opleiding.

Hier komen ze. In de tegenwoordige tijd. Waarbij conclusie 3 is aangevuld met opleidingen.

  1. De analyse van de problemen schiet tekort.
  2. Het politiek draagvlak wordt belangrijker gevonden dan het draagvlak in het onderwijs.
  3. De leerkrachten, opleidingen, ouders en leerlingen zijn onvoldoende gehoord.

Wat is nu daadwerkelijk het probleem waar de politiek zich zorgen over maakt? Zulke zorgen, dat Groen Links (L.Westerveld) en P.Kwint (SP) een duivelspact sluiten met de CDA en de VVD. Van je politieke ‘vrienden’ moet het het hebben, als het je uitkomt dan.

Het probleem, aldus Kwint.

Het fenomeen van onderadvisering gebeurt vooral bij kinderen uit gezinnen uit de werkende klasse.

Leraren hebben vaak onbewust het idee: ‘We schatten jou maar niet te hoog in”.

Het probleem verduidelijkt:

Allereerst onderadvisering. Wat is dat eigenlijk, is dat wel een probleem?

‘Ondergeadviseerde leerlingen krijgen een lager advies dan leerlingen bij vergelijkbare schoolprestaties. Onderadvisering zorgt voor een blijvende achterstand binnen het voortgezet onderwijs. Deze leerlingen presteren ondermaats in het voortgezet onderwijs en hun talenten en competenties blijven onderbenut’. (bron:

Duidelijk, schadelijk en redelijk goed geanalyseerd. Ja, onderadvisering is een probleem. Goed dat Kwint en Westerveld en hun politieke vrienden die motie er door hebben weten te krijgen.

 

Stap 2: onderadvisering gebeurt vooral bij kinderen uit gezinnen uit de werkende klasse.

We zijn het er over eens dat onderadvisering een probleem is. Kwint stelt dat dit vooral, nou ja, dat weet u nu wel: de werkende klasse. De klasse die vooral stemt op de SP. Politiek gewin ligt op de loer.

Ik haal er een uitgebreid onderzoek bij van de onderwijsinspectie. Met een relevante onderzoeksvraag:

Welke relatie bestaat er tussen onderadvisering en achtergrondkenmerken van leerlingen (bijvoorbeeld sekse, etniciteit, milieu) en scholen (bijvoorbeeld sociaal etnische compositie, gemeentegrootte)?

Onderzoek laat zien dat het schoolkeuzeadvies in hoge mate beïnvloed wordt door het rond het eind van de basisschool behaalde prestatieniveau. Andere factoren, zoals achtergrondkenmerken van leerlingen of gedragsvariabelen, spelen een minder belangrijke rol. Hoewel wetenschappelijk onderzoek aanvankelijk uitwees dat allochtone leerlingen hogere adviezen kregen dan gezien de gerealiseerde prestaties in de rede lag, is een dergelijke overadvisering thans grotendeels verdwenen. Wel is, hoewel in beperkte mate, van onderadvisering sprake. De Onderwijsraad schat de omvang van de groep leerlingen waarbij sprake is van onderbenutting als gevolg van onderadvisering op 4 tot 6 procent. Deze onderadvisering doet zich het sterkst voor onder autochtone leerlingen uit gezinnen met laag opgeleide ouders.

Kwint heeft dus gelijk: de werkende klasse; gezinnen met laag opgeleide ouders.

Nou, ik vergat te melden dat het onderzoek waar deze conclusie in staat dateert van 2007. Beetje laat om dan in 2021 een motie aangenomen te krijgen die dit probleem nu eindelijk gaat aanpakken. Maar goed, dat is de politiek. Kijkt u maar naar het lerarentekort. Het politieke paard achter de wagen.

Dus zocht ik verder. Naar (bijna) wetenschappelijk bewijs dat onderadvisering met name de kinderen van de werkende klasse raakt. En kwam ik uit bij onderwijs in cijfers.

‘Gelijke kansen definiëren we in dit dashboard als gelijke onderwijsuitkomsten bij een gelijk cognitief niveau. Dat wil zeggen dat we bijvoorbeeld leerlingen met vergelijkbare centrale eindtoetsscore en basisschooladvies volgen bij de overgang naar het voortgezet onderwijs en dat we leerlingen met eenzelfde diploma in het voortgezet onderwijs verder volgen in het middelbaar beroepsonderwijs en hoger onderwijs. Voor de indicatie van sociaal economische status gebruiken we in dit dashboard het opleidingsniveau van de ouders als meest onderscheidende indicator’

Gelijke kansen dus. Of jouw wieg nu in Bloemendaal staat, of je op de grond geboren bent in  een volkswijk van..noem maar een grote stad. Advies is advies. Op niveau.

Om deze blog niet nog langer te maken dan dat hij (zij, het) nu al is: kijkt u zelf HIER verder. Rete-interessant.

Los van hoe je de door Kwint geformuleerde werkende klasse zou moeten definiëren, de onderzoekers hebben daar namelijk allemaal een wat andere definitie van beschreven, het klopt wat hij zegt.

Onderadvisering komt vooral voor bij kinderen van ouders:

  1. die laag opgeleid zijn.
  2. die weinig verdienen.
  3. die SP stemmen ( oh nee, dat kan net zo goed op de PVV, FVD of BBB zijn).
  4. die zware sjek roken en jenever drinken.

Flauw, excuus. Even dieper dan.

Meisjes krijgen vaker dan jongens een advies dat overeenkomt met hun prestaties. Jongens worden iets vaker ondergeadviseerd De verschillen tussen jongens en meisjes zijn echter klein. Verschillen naar opleidingsniveau van ouders zijn groter: kinderen met hoogopgeleide ouders (hbo- of wo-niveau) krijgen vaker een schooladvies dat bij hun prestaties past of hoger. Onderadvisering komt vaker voor bij kinderen met lager opgeleide ouders. 

We zijn er bijna. Ik graaf mijn eigen graf. Die motie, dat gedoe met de cie. Dijsselbloem. Onzin. Peter Kwint en Lisa Westerveld zijn fiere strijders voor het kinderen van lager opgeleide ouders. Die inderdaad vaak weinig verdienen. In minder grote huizen wonen. Dan kinderen die geen onderadvies krijgen. En dat bevordert gelijke kansen niet. En onderwijs als grote gelijkmaker? Dat is politiek gewin….. En een mooi waarom van ons onderwijs. Maar dit terzijde.

Tijdelijke conclusie:

Onderadvisering is een probleem. Een probleem dat vaker voorkomt bij kinderen van ouders van laag opgeleide ouders. Dan dat het voorkomt bij kinderen van ouders die hoog opgeleid zijn. En dus moet er iets gedaan worden aan hoe de onderadvisering ontstaat. En dat weten de koene onderwijsridders van de SP en Groen Links, gesteund door die van het CDA en de VVD, ook:

Leraren hebben vaak onbewust het idee: ‘We schatten jou maar niet te hoog in”.

En zonder dit te gaan onderzoeken blijkt dat in ieder geval Peter Kwint geen idee heeft waar hij het over heeft. En met hem de rest van zijn politieke vrienden voor 1 motie.

Hoe komt het onderwijsadvies tot stand?

  1. De basisschool baseert het schooladvies op toetsresultaten, de sociaal emotionele ontwikkeling, werkhouding, motivatie en gedrag. Het adviestraject begint al in groep 7. Na het schooladvies in groep 8 maken leerlingen de eindtoets. Hieruit volgt een toetsadvies. Is het toetsadvies hoger dan het schooladvies, dan moet de basisschool het schooladvies heroverwegen.

Kijkt u HIER even voor een uitgebreidere versie.

Als je dit leest dan vraag ik me af hoe het in Godsnaam mogelijk is dat er nog scholen zijn die onderadviseren. In ieder geval in die mate als waarin dat nu gebeurt. Want het gebeurt. Er schuurt iets. En ik weet wat.

Leraren hebben vaak onbewust het idee: ‘We schatten jou maar niet te hoog in”.

Peter Kwint suggereert hier dat hét advies gegeven wordt door een leerkracht. En dit is pertinent onjuist. Ja, de stem/kennis/ervaring/het humeur/ en meer van de leerkracht in groep 8 speelt een grote rol. Meetbaar en weetbaar. Een leerkracht die de pabo heeft gevolgd (dat hoop je tegenwoordig dan maar) en gesteund, bevraagd en geholpen wordt door de schoolleider. De leerkracht uit groep 7 en soms ook groep 6. De intern begeleider en de ouders. En indien nodig externe deskundigen, als er sprake is van kinderen die niet een rimpelloze schoolloopbaan hebben doorlopen.

Een school die zijn kerntaak serieus neemt, neemt ook het advies serieus. Heel serieus. Omdat onderadvisering blijvende schade aan kan richten. Door advisering als ‘vak’ op de pabo te willen laten onderwijzen snap je als politiek totaal niet waar je het over hebt. Als onderwijsadvisering daadwerkelijk het resultaat is van leraren die vaak onbewust het idee hebben dat ze jou maar niet te hoog moeten inschatten, dan heb je het als schoolleider, intern begeleider, collega van groep 7 en soms 6 echt laten liggen. Dan werk je op een hele slechte school. Of in ieder geval een school die inderdaad een heel slecht advies geeft. Dat is het probleem.

Dat de politiek dit niet snapt verbaast me niet. En dat is pas echt een probleem. Een systeemfout. De politiek die iets vindt van onderwijs. Maar er gewoon geen verstand van heeft. Laat het onderwijs over aan de professionals en stop met het onzinnig en onjuist framen. Ik geloof echt wel in de oprechte bedoelingen van Peter Kwint en Lisa Westerveld. Alleen los je dit probleem niet op, op de manier zoals de politiek denkt en meent dat het opgelost moet worden.

Waar is Jeroen Dijsselbloem als je hem nodig hebt..

 

 

 

 

Meningmoe

 

 

Ik ben, indachtig Meestert! Mark van Rotterdam Meestert!, een beetje meningmoe. Nou, een beetje, een beetje boel eigenlijk.

Moe van alles en iedereen die een mening heeft over onderwijs maar er nauwelijks verstand van heeft.

Moe van alles en iedereen die nauwelijks verstand heeft van onderwijs maar er wel een mening over heeft.

En deze ventileert.

En er ook nog eens een podium voor krijgt. Of neemt.

Zodat mensen die er geen verstand van hebben en ook geen mening over hebben, na het beluisteren van degene zonder verstand met een mening, opeens ook een mening hebben. En bovendien menen dat dit dan de waarheid is. “Zie je wel, dat vind ik nu ook al jaren!”

Zo’n iemand is Linda Akkermans 

Die meent dat alle leerkrachten nu óók massaal de vlag uithangen.

Of Hester Zitvast

Die meent dat stakende leerkrachten een schande zijn.

Ik snap geloof ik best dat thuis zittende en/of thuis werkende moeders (in deze gevallen) hét zat zijn. Om thuis onderwijs te moeten verzorgen etc. Dat is ook een vak, een ambacht. Juf of meester zijn.

Ik snap ook best dat ze om aan hun maximaal aantal te schrijven woorden een stukje moeten inleveren. En dan vooral eentje die lekker bekt. Een beetje schuurt.

Maar wat ik niet snap is dat kranten als de Telegraaf en het AD daar voortdurend een podium voor bieden.

Dit soort stukjes van het beste schoolkrantniveau dragen niets, maar dan ook niets toe bij aan een gezonde dialoog over waar het binnen ons onderwijs aan schort. Sterker, ze polariseren en voorzien meningloze lezers van een mening.

Zucht……dit is ook een mening. Ik word geloof ik moe van mezelf.

Pas op de plaats

Edwin Borger

 

Tijd voor een pas op de plaats, bezinning, zin in? Dat kan. Bij en met mij. Op een inspirerende, confronterende, motiverende en zelf lerende plek. Op basis van jouw persoonlijk en/of professionele vraag bepalen we samen de route. Om (ook letterlijk wandelend) op zoek te gaan naar het antwoord.

Concreet.

Coaching met Succes.

Nieuwsgierig? ik ook   edwinborger@me.com

Beurs aan de top

Al enige tijd springen wij met Meestert! in het diepe, het niet te voorspellen, het zeker niet altijd makkelijk zijnde; meer mannen voor de klas.

Het is een thema waarbij je het aan moet kunnen en aan moet willen gaan om jarenlang door de klei te baggeren. De klei van van niet, wil niet, mag niet, is raar, doen we al.

Tot nu, er is vanuit onverwachte hoek hulp gekomen; vrouwen aan de top! Zij die ook in het diepe, niet te voorspellen, ongemakkelijk zijn gesprongen. Ik blog er over op de site van onze stichting: www.meestert.nl

En HIER kan je de blog teruglezen.

Ik ben in verwachting!

 

Het zal u ongetwijfeld niet ontgaan zijn. Ex-topvrouw Merel van Vroonhoven staat nu voor de klas. Als zij-instromer. In opdracht van onderwijsminister Arie Slob  zocht ze naar oplossingen voor het lerarentekort. Haar eerste conclusie:

‘Er is fors meer inspanning nodig.’

Getuige haar 46 pagina’s tellende rapport heeft zij die inspanning zelf in ieder geval al geleverd. Chapeau! En dat meen ik. Als het je lukt om naast je baan als aspirant-juf, onafhankelijk aanjager ook nog een rapport te schrijven…ik geef het je te doen. Zij is uit het juiste hout gesneden. Anders dan haar ex-collega (een ex-topman denk ik). Haar ex-collega die leerde hoe hij een krijtbord met een spons kon schoonmaken, terwijl op de school waar hij werkt als zij-instromer, geen krijtbord is te vinden. ‘Hoe kan dat?’, vroeg Merel zich vertwijfeld af in de Volkskrant.

Mijn conclusie: deze ex-collega moet terug naar waar hij vandaan kwam. Mag van ex-topman weer topman worden. Als je namelijk niet in staat bent om je mond open te doen, of op zijn minst te vraagt waarom je met een spons een bord moet afsoppen, is meester geen goed idee voor je. Lekker terug naar de aandelen, denk ik zo. Maar goed, ik dwaal af

Het rapport van Merel van Vroonhoven staat vol zinnige dingen, echt zinnige dingen. Actie is vereist, vindt ze dan ook. En snel. ‘Er is fors meer inspanning nodig. Het lerarentekort raakt een hele generatie kinderen. En in het bijzonder kwetsbare kinderen.’

Ik denk dat Arie Slob dit wel even heeft moeten laten binnenkomen. Als het goed is. Daar stel je volgens mij namelijk een onafhankelijk aanjager voor aan. Aanjagen, onafhankelijk, dus zonder blad voor haar mond te nemen.

En toch. En toch. Ik heb er een heel, heel hard hoofd in. En waarom?

Niet vanwege Merel van Vroonhoven, zeker niet. Ze zegt zinnige dingen, waar is over nagedacht. Het waarom zit hem er in dat er al eerder heel zinnige dingen over zijn gezegd. Waar over was nagedacht.

In 2008.

Gaat u er a.u.b. even bij zitten. Ook als u hangend aan de bar op uw vakantieadres deze blog leest. Met een monddoekje voor.

Gaat u er a.u.b. even voor zitten

In 2008. Dat is 12 jaar geleden.

Ik heb de link naar het volledige rapport er maar even voor u ingehangen, minister Slob. Dan kunt u dat naast het rapport van mevr. van Vroonhoven leggen.

Het was er al, het is er nu weer en nog steeds denken we dat veranderingen gaan lukken als de politiek daar een rapport op loslaat. Toen van het SBO, nu van een onafhankelijk aanjager. Maar u moet er wat mee gaan doen. Van adresseren naar acteren. En rap.

Sinds 2008 is er namelijk 12 jaar verstreken. 12 jaar. Denkt u zich eens in hoeveel gediplomeerde zij-instromers dat in 2020 op had kunnen leveren. En dan laten we herintreders, slapende bevoegdheden en nog meer oplossingen voor het leerkrachtentekort nu maar even buiten beschouwing. Laat daar vooral weer een onafhankelijke aanjager op los.

Ik manage op basis van deze blog mijn  eigen verwachtingen als het gaat over opvolging van het rapport van de ex-topvrouw. En ga op zoek naar een krijtbord en een spons. Ze zijn er vast nog wel, ergens.

Juffendag

 

Er was de afgelopen week iets te doen m.b.t. onderwijstijd. U weet welde tijd voor activiteiten uit het onderwijsprogramma die de overheid als zodanig meetelt. Een passende invulling van onderwijstijd is een goed instrument om het onderwijs verder te verbeteren en aan te laten sluiten bij de visie van de school.

De Onderwijsinspectie hanteert een aantal criteria waarin onderwijsactiviteiten moeten voldoen om te vallen onder onderwijstijd.

Het onderwijs moet

  1. onder pedagogisch-didactische verantwoordelijkheid van bekwaam onderwijspersoneel worden uitgevoerd.
  2. deel uitmaken van het door de school geplande en voor de leerlingen verplichte onderwijsprogramma.
  3. door een inspirerend en uitdagend karakter bijdragen aan een zinvolle invulling van de totale studielast van leerlingen.

Er is de afgelopen jaren ‘iets’ te doen m.b.t. een lerarentekort. U weet wel, de reden dat er nogal wat scholen de vakantie in moeten gaan met een formatie die nog niet rond is. Concreet: de schoolleider gaat wandelend naar Epe op vakantie, maar een juf voor groep 5 en groep 8 heeft zij (hij) nog niet gevonden.

En dus vond minister Slob het wel een goed idee om onbevoegden één dag per week voor de klas te zetten. In de vijf grote steden dan, want daar zijn namelijk wel meer scholen zonder een juf voor groep 8. Laat staan een meester.

De AOB steigerde. De vakbond had zelfs principiële bezwaren tegen het inzetten van onbevoegden! Zo, dat was nog eens nieuws.

‘Het degradeert het beroep leraar en brengt risico’s mee voor de onderwijskwaliteit’

Waarvan akte. De honden blaffen en de karavaan trekt onverstoorbaar verder.

En de politiek? Die was vooral kritisch. Men vroeg zich af waarom er niet gekozen was om het vak aantrekkelijker te maken door onderwijspersoneel beter te belonen, of door mensen met een onderwijsdiploma terug naar de klas te halen. Zo, dat is nog eens kritisch én revolutionair denken in tijden van een chronisch en slepend tekort. Gelukkig vraagt de politiek dit zich al jaren en jaren af. En zullen zij het zich nog jaren en jaren blijven afvragen. Dat denken lost het tekort vast op.

Kamerlid Peter Kwint van de SP vreest dat het experiment nooit meer wordt afschaft.

“Zonder bevoegde docenten iets vertellen aan kinderen in een lokaal, is geen onderwijs. Dat is opvang.” 

En bedankt, Peter. Het zal vast een politiek frame zijn om iets diepers te duiden. Maar evengoed, het klopt wel.

Maar?…..ik voel een maar.

Een bevoegde docent de hele dag in de speeltuin juffendag laten vieren is geen opvang? Dat heet door een inspirerend en uitdagend karakter bijdragen aan een zinvolle invulling van de totale studielast van leerlingen?

Voorbijgaan aan de kwaliteit van (veel?) bevoegden die voor de klas staan maar er helemaal niets, maar dan ook niets van kunnen brengt geen risico’s mee voor de onderwijskwaliteit?

Langzamerhand bekruipt mij het gevoel dat er vooral veel onbekwame politici zijn, als het gaat over onderwijs. Dat de kwaliteit van de onderwijstijd in Den Haag bewaakt wordt door onbevoegden. En dit al héél, héél lang.

En dus?

De inbreng van de politiek degradeert het beroep van leraar. En brengt risico’s mee voor de onderwijskwaliteit.

 

 

Meestert! Nol

Het was de week van de Meestert! Echt waar? Echt waar!

Trouw en de Volkskrant kopten de Meestert! in :

Fors meer jongens kiezen voor de pabo

Natuurlijk valt er iets te zeggen over de interpretatie van fors, want wat is fors dan precies? Natuurlijk valt er iets te zeggen over het feit dat de groei van het aantal mannen op de pabo voornamelijk te maken heeft met het toenemende aantal mannelijke zijinstromers. En het feit dat er steeds minder meisjes voor de pabo kiezen. Maar dat valt in het niet omdat er eindelijk positieve berichtgeving is, over het onderwijs in het algemeen. En de man voor de klas in het bijzonder, zoals:

Meestert! Nol.

Wie?

Meestert! Nol. Uit Arnhem. Die net als Meestert! Roel uit de Polder, Meestert! Tjeerd uit Mokum, Meestert! Mark uit Rotterdam, Meestert! Remco uit de Achterhoek. En nog veel meer Meesterts! overal in het land. Die dag in dag uit met hun poten in de klei, hun ballen in het krijt (sorry, digibord generatie dus geen schoolbordkrijt meer) en met hun ziel en zaligheid lesgeven. En Meestert! mede vorm geven. Door aanwezig te zijn op de open dagen van de opleidingen. Omdat mannen zichtbaar in de voorlichting maken werkt. Dat weten we al sinds 2009, alleen doordat er mannen in hun vrije tijd werk maken van hun vak en dat volhouden weten we nu ook dat het werkt.

Meestert! Nol dus ook. Met zijn poten in de onderwijsklei, zijn ballen in het …ehhhh, digibord en zijn ziel en zaligheid op zo’n open dag.

Uiteraard komt er dan de mogelijkheid om te reflecteren, na afloop te zeggen wat je nou zo meeviel aan die open dag.

Die Nol was echt een held

Meer niet, maar ook niet minder. Gewoon, een held, meestert! Nol. Mark. Roel. Tjeerd. Punt.

Mannen van stavast, met het hart en het gevoel op de juiste plaats.

 

Fors meer jongens kiezen voor de pabo……één keer raden door wie dat komt….ik weet het wel